Spontane ontmoetingen

Na het bezoek aan een oude grafheuvel in Wales raakten we met een Welsh echtpaar aan de praat: als we van steencirkels hielden, dan moesten we zeker naar Moel Ty Uchaf, op een heuveltop bij Llandrillo. Dat gaan we doen!

Met een geleende kaart op pad

Een dag later bestudeerden we het bord met de plattegrond op de kleine parkeerplaats in Llandrillo. Een jonge vrouw met een kindje in de kinderwagen vraagt of we hulp konden gebruiken? Oh, de steencirkel! Haar advies was een wandelkaart te gebruiken, want je wilde daar boven niet verdwalen. We konden die van haar vader wel lenen, die woonde om de hoek. Vijf minuten later was ze terug met de kaart. Teruggeven? Leg maar in de openbare wc, bij het aankleedkussen. Haar vader was toch aan de beurt om de wc's te verzorgen, dan zou hij hem vanzelf vinden. Wow!

Op weg naar de heuveltop passeerden we een mooie cottage waar een man in de tuin aan het werk was. We kregen de puntjes op de i voor de wandelroute naar de steencirkel. Als we terugkwamen en hij was er nog, moesten we maar even langskomen. Dan kregen we een kop thee. (Zo leuk in het Engels: I'll put the kettle on!)

Kop thee, warme chocolademelk en een boek

De steencirkel was prachtig en op weg terug werden we door de man uitgenodigd voor een kop thee. De kinderen kregen warme chocolademelk. In de voortuin, met blik over het prachtige dal, ontstond een geanimeerd gesprek over steencirkels. Onze gastheer vertelde dat hij een roman geschreven had waar deze steencirkel op de heuveltop een rol speelde. Ook zijn ideeën waarom en hoe een steencirkel gebouwd zou kunnen zijn, kwamen aan bod. Of we een exemplaar wilden hebben? Natuurlijk! Wat een cadeau!

Met het boek in de rugzak en de landkaart op het aankleedkussen, reden we terug naar de camping. Dankbaar voor drie prachtige ontmoetingen naar een onvergetelijke plek.

Spontaan een praatje maken?
Doen!
 

CW/sept19

/ | \|