Circulair delen
In het boek met de prachtige titel 'Midwifing death' (het vroedvrouwen van sterven) spreekt schrijfster Leslene della-Madre o.a. over delen. Geven van cadeaus, aanbieden van hulp, delen van je aanwezigheid. Zij benoemt twee manieren van delen.
Ze noemt geven en daarvoor iets terugverwachten een lineaire manier van delen. Voor wat hoort wat, eerlijk oversteken, jij doet wat voor mij, ik doe wat voor jou. Niks mis mee. Of… kan het anders…?
De andere manier van delen noemt Leslene della-Madre circulair delen. Circulair delen is delen omdat het goed voelt vanuit je hart. Het geven geeft de ontvanger een fijn gevoel en tegelijkertijd geeft het de gever ook een fijn gevoel. Gewoon, omdat elkaar helpen en er voor elkaar zijn, een band van gezamenlijkheid en samen-leving schept.
Circulair delen handelt vanuit de vanzelfsprekendheid dat wat je vrij deelt met een ander, op een of andere manier ook weer bij je terugkomt. Waarschijnlijk in een totaal andere vorm en door iemand anders, maar als je het nodig hebt, is er altijd wel iets of iemand die je vooruit helpt.
Dit idee van circulair delen doet me denken aan die bijzondere film ‘Pay it forward’ waarin de jonge hoofdrolspeler de opdracht van zijn maatschappijleerdocent (‘bedenk iets om de wereld te verbeteren’) serieus opneemt en iets slims bedenkt: doe een goede daad voor drie andere mensen, en spreek met hen af dat zij ook drie goede daden voor drie andere mensen doen.
Vooral doet het me denken aan de talloze keren dat ik onbekenden of dierbaren hielp met deuren open houden, heen en weer rijden, verhuizen, burnout, ziekte. Nee, lieve mens, dier of plant, daar hoef ik werkelijk niets voor terug. Want ik werd en word óók geholpen als ik ziek ben, toen ik met burnout kampte, mijn jonge kinderen alleen opvoedde. Ik zou de hulp die ik ontvang geen eer aan doen als ik mijn hulp vervolgens niet net zo vrij zou doorgeven naar daar waar het nodig is. Zo helpen we elkaar op een grootse manier en is de cirkel weer rond.
Circulair delen.
Voelt fijn.
CW/nov2018
/ | \