Welkom bij Awen

Mijn weg van rouw

'Het is oké'

Omdat mijn vader een ernstig aneurysma had, besloot ik om de rouwvrouw opleiding te gaan volgen. Mijn vader voelde zich een wandelende tijdbom, hoewel hij aan vele andere oorzaken zou kunnen sterven voor het überhaupt zo ver was. Ik had wel al eerder afscheid genomen van dierbaren, maar niet eerder iemand zo dichtbij. Daarom wilde ik graag meer weten over het stervensproces, liefst met een brede energetische blik en met aandacht voor pré-christelijke tradities. In de winter van 2018-2019 volgde ik de opleiding tot rouwvrouw van Linda Wormhoudt.

Binnen een jaar legde ik mijn eerste RouwWiel voor een nabije dierbare. Niet voor mijn vader, maar voor de vader van mijn kinderen. Totaal onverwacht stierf mijn voormalig partner. Het aan mijn kinderen moeten vertellen dat hun vader gestorven was, is het moeilijkste dat ik ooit in mijn leven gedaan heb. Die eerste dag was onwerkelijk, onbeschrijflijk. Hoe? Waarom? Wat dan? Wat nu? Aards gezien snapte ik er niks van, waarom dit nou moest gebeuren, tjee, het rauwe verdriet van mijn kinderen. Spiritueel gezien kon ik me enigszins verbinden met het idee dat er ergens een bedoeling voor dit alles was. Dat deel van mij is eigenlijk altijd wel aanwezig.

Die eerste avond herinnerde ik me mijn rouwvrouw opleiding. Ik besloot voor mijn voormalig partner een RouwWiel te leggen. Dat was een fijne daad. Het afstemmen op en leggen van de symbolen op het Wiel gaf mij houvast. Het was fijn hem wensen mee te geven op zijn tocht naar de Andere Kant, op weg terug naar Bron. Tegelijkertijd bracht het mijn aardse ik een stapje dichterbij overgave aan het vertrouwen dat het Grote Geheel weet wat het doet. Als laatste ritueel bij het leggen van het RouwWiel stak ik een kaarsje aan. Terwijl ik dat deed, werd ik me gewaar van zijn energie, dichtbij me. ‘Het is oké,’ liet hij me weten. De rust die over mij kwam, kan ik niet omschrijven. Het zou zwaar worden, ja. Maar om een of andere voor mij onverklaarbare reden was het blijkbaar oké. Wie weet ontdekken we dat in dit leven, wie weet gaan we het pas snappen als wij zelf ook weer Daar zijn.


Ben ik gek?

In de zware weken die volgden, kon ik me verbinden met liefde en kracht, met dankbaarheid en zachtheid, mede geworteld in dat ene moment ‘het is oké’. Voor buitenstaanders zal dat er misschien heel raar uitgezien hebben. Mijn voormalig partner was overleden, maar ik kon vol kracht vanuit liefdevolheid aanwezig zijn voor de dierbaren om me heen. Dat voelde oké. Desondanks begon ik mezelf op een gegeven moment af te vragen of ik misschien iets mankeerde. Dierbaren waren onnoemlijk verdrietig, lamgeslagen, in shock. Ik had dat niet. Waarom kon ik ‘gewoon’ doorgaan? Deed ik iets fout? Was ik een of ander harteloos wezen? Ik voelde geen rouw zoals ik dat bij anderen meende te zien of van verhalen dacht dat het zou zijn. Was ik misschien gek?

Ik zocht hulp bij een dierbare vriend, hij heeft een helder spiritueel lijntje. Hij verzekerde mij dat ik niet gek was. Hij zei me: “Natuurlijk ben je niet harteloos. Zoals jij meeleeft met je kinderen, dan breekt je hart in duizend stukken. En je hebt verdriet om het gemis van deze belangrijke man in je leven. Maar jouw gevoel van liefde is vele malen groter dan het verdriet. Als je in je hart en ziel weet dat er meer hoort bij leven en dood, en als je voelt dat je zielenfamilie bent en erop vertrouwt dat je elkaar weer zult zien, dan wordt het makkelijker om je aandacht op liefde en dankbaarheid te richten. Dan word je niet zo overspoeld door verdriet en rouw.” Zo voelde het inderdaad, voor mij. Het stelde me gerust om die boodschap van mijn vriend te horen.

Rouw volgt bij iedereen haar eigen, unieke weg. Mijn weg van rouw bewandelt paden van liefde en dankbaarheid, van overgave en vertrouwen. Raar of ongebruikelijk misschien, maar het is de mijne.


CW/jul22


/ | \

spinsels

Over transformeren gesproken

Onderzoekers weten nog steeds niet precies wat er gebeurt als een rups de metamorfose naar…

Labyrint is geen doolhof

Journalist Stijn Fens kwam voor de tempeltest reeks in Trouw op 14 februari 2017 naar…

Het mooiste servies voor de heilige graal

Als kind las ik graag verhalen met ridders. Ze zwerven door de wildernis, beleven spannende…

De wijsheid van mijn voeten

In module 5 voor Op stap met de bomen II staat de kastanje centraal. Ik…

Venus godinnen

Vrijdag is Freyadag is Godinnendag. Op instagram schreef ik in april en mei 2020 een…

Over Vrouwe Holle: de Inwijdster

De frisse lichtgroene net ontluikende blaadjes van de Vlier doen me aan Vrouw Holle denken.…

Oliebol

De oliebol is een typisch Nederlands Oud & Nieuwgerecht. In 1667 werd de oliebol voor…

Zirbe, de koningin van de Alpen

Op stap in Großarltal, op stap met de Zirbelkiefer Meerdere malen heb ik genoten van…

Uit de negatieve polariteit stappen

In het prachtige boek 'Bowl of Light' (Nederlandse titel: Kom van Licht) schrijft Hank Wesselman…

De engel met de wc-rol

Het is een dramatische wandeltocht geworden. De man die we een dag eerder ontmoetten, zei…

Wees nieuwsgierig en verwacht wonderen

Gisteravond (20-8-20) ontving ik de nieuwsbrief van Tom Kenyon, een bekende sound healer uit de…

IK BEN in het Maria Labyrint van Abingdon

Er zijn vele wegen die naar Rome leiden en vele labyrinten die naar het centrum…

Wegwijs in het labyrint

In februari 2021 werd een nieuw Nederlands labyrintboek gelanceerd: Wegwijs in het labyrint, geschreven door…

Weven en bronnen

Gisteren was ik bij een lezing van Margaret Barker, een van de onderzoeksters naar de…

Linde en Eik, Baucis en Philemon

Op instagram post ik elke vrijdag een knipsel over een godin of iets godinnelijks. Soms…

Verbindende Zee, Verbindend Water

We lopen een regenachtig en mistig Noordzeestrand op. "Kijk," zegt mijn lief, "dat is dezelfde…

OLV met de tweeling

If you change the way you look at things, the things you look at change.…

Apple Healing wand

Appel zal alles in zijn macht doen om je te voeden, je zorgen en onzekerheden…

Dubbelstaartige meermin - foto's

Meermin ken ik wel, ik weet ook dat er ook verhalen over meermannen zijn. De…

Udense schrijft mee aan ‘Wegwijs in het labyrint’

Persbericht in het Udens Weekblad van 3 maart 2021 naar aanleiding van de publicatie van…

Vlammende vogel

Tijdens een meditatie voelden een dierbare vriendin en ik allebei roze vleugels, om ons heengeslagen…

Toe-val op de dag buiten de tijd

Elke ochtend gebruik ik een korte test (met duim en wijsvinger in een cirkel) om…

Maria met drie handen

Een geliefde vriendin liet mij enige jaren geleden een icoon zien van Maria met drie…

Donder en bliksem

In de voorbereiding op de volgende bijeenkomst in het labyrint onderzoek ik ook de etymologie…

Samhain 3: Gebed voor de voorouders

Gedicht voor de voorouders Dit is de nacht waarin de poort tussen onze wereld en…

Wat je tegenkomt in het labyrint

Een gemeleerde groep oudere dames komt gemoedelijk binnen en keuvelt gezellig bij de thee. Elke…

Ik voed de vreugde en de vreugde voedt mij

 - Carin gebaseerd op Deepak Chopra