Het lemniscaat in het labyrint
In dezelfde tijd dat ik onderzoek deed naar het verband tussen het Baskische zonnesymbool lauburu en het labyrint, waren we bezig met het sluiten van ons centrum voor persoonlijke groei en welzijn. Bij gevolg moesten we het klassieke labyrint waar we 13 jaar in gewerkt hadden, ontmantelen en verwijderen. De tuin van ons huis was te klein om een labyrint met negen meter doorsnede te herbergen en ik moest op zoek naar een nieuwe plek voor het labyrint. Hoewel ik een goede nieuwe labyrinthoedster vond, het ontmantelen van het labyrint en weten dat ik er niet meer in zou werken, deed me pijn. Al die herinneringen en ontmoetingen, de vreugde en vriendschappen, allemaal gesmeed in dit labyrint, zaten natuurlijk in mijn hart, maar toch... Het labyrint loslaten deed pijn. Terwijl ik het labyrint dusdanig aan het ontmantelen was zodat het vrij gemakkelijk weer geïnstalleerd kon worden op de nieuwe plek, groeide er langzaam een idee in mijn hoofd.
Hartsteen, sleutelstenen
Als je aandachtig naar het klassiek labyrint kijkt, zie je dat het uit twee lijnen bestaat die om elkaar heen draaien en wentelen. Er is een punt waar de twee lijnen elkaar kruisen.
Toen we in de herfst van 2012 ons labyrint aanlegden, vonden we het belangrijk om het eind van de lijnen en het kruispunt te markeren (in rood aangegeven in de tweede tekening). De reguliere lijnen maakten we van baksteen, maar op de einden van de lijnen hebben we grotere stenen gelegd. We deden hetzelfde voor het kruispunt. We hadden bedacht dat deze bij het werken met het labyrint of het geven van een workshop iets extra's konden houden: bloemen, kaarsen, symbolen voor de windrichtingen, etc.
We zochten voor een naam voor deze vijf punten en we verzonnen sleutelstenen en de hartsteen. De sleutelstenen zijn natuurlijk verbonden met het zaadpatroon, dat een oude sleutel voor het tekenen van het klassiek labyrint is. Het kruispunt voelde als een soort hart van het labyrint. We hadden nog geen idee wat een mooie betekenis de hartsteen draagt! Tony Christie heeft erover gedeeld in zijn workshops en erover geschreven in zijn boek "Labyrinth, your path to self discovery". De hartsteen (I AM punt of Spirit punt, zoals Tony Christie het noemt) speelt een centrale rol in veel van mijn eigen workshops en sessies met het labyrint.
Mijn Hart-Sleutel labyrint
Je hebt misschien al geraden wat het idee was dat zich vormde terwijl ik het labyrint aan het opruimen was. De bakstenen zouden doorreizen, en ik besloot de hartsteen en sleutelstenen zelf te houden. Deze belangrijke elementen zouden me helpen sterker verbonden te blijven met de herinneringen aan al het werk dat in ons labyrint gedaan is. En nog leuker: de vijf stenen pasten in de kleine tuin van mijn rijtjeshuis! Ik zou eindelijk mijn eigen kleine labyrint in mijn achtertuin hebben. Ik noem het mijn Hart-Sleutel labyrint.
Nu denk je misschien dat vijf stenen geen labyrint zijn, maar het is gewoonweg een kwestie van het pad kennen en het pad lopen (Neo #knipoog). Een dierbare vriendin heeft slechts een steen in haar achtertuin, die zij gebruikt als het centrum of eind van het labyrintpad. Net als ik, weet zij het labyrint te lopen zonder de lijnen en na het volgen van de zeven paden in haar geestesoog en harteklop, komt ze uit bij haar 'eind van het pad'- centrumsteen.
Het pad lopen
Ik weet hoe ik de draad van Ariadne (= het pad) van het klassiek labyrint moet lopen, in zowel linkse als rechtse versie, en zondar dat ik muurtjes of lijnen nodig heb om tussen te lopen. Maar om het pad tussen de harsteen en sleutelstenen te weven, daar moest ik wat op oefenen. Natuurlijk, 'ten noorden' van de stenen smelten de paden een beetje samen tot een enkel pad, aangezien mijn tuin gewoon niet voldoende ruimte biedt om de paden los van elkaar te lopen. Bij het lopen, voelde iets een beetje 'off', iets voelde a-symmetrisch. Ik begon het pad op papier te tekenen om te zien wat er gebeurde. Dat is waar ik een lemniscaatvorm in het labyrint ontdekte.
Het lemniscaat in het labyrint
Het gevoel van 'off' -zijn kwam van het moment waar de route van het zesde pad me terug naar binnen bracht en om de sleutelsteen linksboven draait. Het lijkt wel wat op een lemniscaatvorm, toch? (Lemniscaat is het symbool voor eeuwigheid, ook wel liggende acht genoemd.) Ik moest door mijn tekening ook denken aan het oosterse yin yang symbool, dat staat voor complementaire dualiteit.
'Nieuwe' symmetrie en nog een Baskische verbinding
Door tekenen en mijn speurtocht naar symmetrie ontdekte ik trouwens nog iets anders. De sleutelstenen houden elk twee paden die om hen heen cirkelen (zie tekening):
Die roze lijnen om een centraal punt deden me weer denken aan de Cantabrian labarum militaire standaard (zie afbeelding), dat ik vond toen ik onderzoek deed naar de Baskische lauburu en het verband met het labyrint.
Het is zo leuk om de punten te verbinden en nieuwe lagen van het labyrint te ontdekken!
Volgende deel: nog steeds voortbordurend op de punten ga ik een onderzoek doen naar het labyrint en piramide-energie. Maar dat is nog werk in uitvoering.
CW/zomer25
/ | \