Overdagse sterren
Eergisteravond was het bewolkt, maar ik zag tussen de wolken de sterren (en de mooie uitlijning van planeten). Gisteravond was het helder en ik zag de sterren. Wat raakte me dat! Ik was ontroerd, en vandaag bij het wandelen onder de blauwe hemel, voelde ik de sterren ver boven me.
Het is niet dat ik ’s avonds niet buiten kom, maar door alle bewolking van de afgelopen weken (maanden!) was het inmiddels al lang geleden dat ik de sterren zag. Het gevoel van hun schoonheid en de mysterie van het heelal was een beetje vervaagt. Gisteravond was het ook nog eens zo’n kraakheldere nacht die je alleen in de winter hebt. Prachtig! Onder de sterren realiseerde ik me dat ik erg met mijn aandacht op de Aarde ben geweest, en het hielp me herinneren dat ik ook onderdeel ben van dat grote geheel buiten ons. Klein en groots tegelijk.
De twinkelende nachthemel deed me ook denken aan het artikel over lichtvervuiling dat ik in 2018 las. Journalist Peter McGuire schreef in de Irish Times het artikel ‘Banish the light and take back the night’. Hij stelde daarin zijdelings de filosofische vraag of we door het gebrek aan het zien van de sterren ook het gevoel van onze plek in het universum kwijt zijn geraakt. Die vraag was mijn inspiratiebron om de online natuurtraining ‘Pas op de plaats’ te ontwikkelen. Ik draaide daarvoor de vraag om: helpt het zien van de sterren je om je plek in het universum (weer) te voelen?
Deze natuurtraining gaat niet alleen over je verbinding met de sterren, maar ook over de verbinding met het land waarop je leeft. Iets voor jou? Je kunt deze maand nog van start. Kijk op www.cawen.nl/pasopdeplaats voor alle informatie.
CW/feb25
/ | \