Dode tak wijst de weg

Op een stralende herfstdag lopen we door het bos. Ik vertel verhalen over herfst, over bomen. Ik wijs op een dode tak aan een boom en vertel dat een boom kan kiezen om energie terug te trekken uit een tak die niet meer dienend is.

Zij kijkt in een spiegel. Hier presenteerde zich het antwoord op een vraag waar ze al twee dagen mee liep. Een boom weet wat voedend is en wat hij juist niet meer moet voeden. En beslist daar dan over. Dat geldt ook voor haar. Ze realiseert zich dat ze zelf mag kiezen als iets niet goed meer voelt, als iets niet meer voedend is. Dat ze zelf mag besluiten om daar haar energie uit terug te trekken. Het is een natuurlijk proces, zowel voor haar als voor de boom, die misschien wel wat tijd kost, maar uiteindelijk valt die tak eraf.

Het inzicht bracht opluchting en ze wist wat ze moest doen.

Dank je wel, dode tak.

CW/sept2021

/ | \